TOPLUMSAL HEDEFLERİN ÖNEMİ

Birçok konuda bireyler için geçerli olan şeyler toplumsal seviyede de geçerli olurlar. Eğer biri çalışkansa başarılı olur ve eğer bir toplum çalışkansa kalkınır. Biri maddiyata çok önem veriyorsa kişiliği zayıftır ve bir toplumun çoğunluğu maddiyata önem veriyorsa manevi açıdan çürük bir toplumdur. Beyin yapımızın ana özelliklerinden biri ise kendimize hedefler koyduğumuz zaman hayatımızda her şey o hedefe göre şekillenir. İlk olarak davranışlarımız en küçük hareketler ve düşüncelerden ta hayatımızda aldığımız önemli kararlarımıza kadar belirlediğimiz hedefe yönelirler. Bu bireyler için nasıl geçerliyse aynı şekilde toplumlar için de geçerlidir. Toplumsal hedefler bu yüzden son derece önemli ve medeniyetlerin gidişatını doğrudan etkilerler. Bir toplum hedeflerini belirlediği zaman ülkede her şey ona doğru yönelir ve o hedeflere ulaşmaya çalışır. Bu her zaman etkili ve verimli olmayabilir, hele ki açık ve ölçebilir bir değişim hiç değildir. Fakat siyaset, toplumsal hayat, iktisat ve toplumla ilgili her şey o hedeflere daha uygun bir şekil alır. O halde toplumsal hedefler ne olmalı? Ayrıca hedefleri nasıl belirleyebiliriz ve bunları belirlerken ne gibi sorunlar yaşayabiliriz?

Hedeflerin Değeri

Hedefler genelde kapsamlı fakat yine de ölçülebilen kavramlarda ifade edilir. Mesela "başarı" çok kapsamlı olduğu için bir hedef teşkil etmez; herkes başarılı olmak ister. Aynısı "mutluluk" ve "rahatlık" için de geçerlidir. Yani hedefleri belirlerken daha ayrıntılı bir kavram bulmamız lazım ki hedeflerimiz üstte belirttiğimiz etkiyi sağlayabilsinler. Eğer biri için başarı maddi zenginlik anlamına gelirse bunu değerlendirirken zenginlik derecesini ölçmek için aklında yaklaşık bir rakam canlandırır. Mutluluğu hedefleyen kişi ise bu hedefi belki evliliğe veya huzurlu bir aile hayata bağlar. Rahatlığı arayan kişi ise belki çalışmamak veya devamlı gezmek ister. Bunlar hedef belirlemek için yeterlidir. Ne kadar ayrıntılı bir hedef belirlersek o kadar etkili olur. Elbette bu yine toplumlar için de geçerli.

When we compare the goals, we see that there are significant qualitative differences between them. At first glance, of course, we immediately understand that a person who values material wealth is simpler than one who aims for family happiness or a successful marriage. The explanation for this is that money is an inanimate human invention and the value of money is determined by economic actors. From a conceptual perspective, this means that this goal is dependent on social dynamics. Since its value is determined by society and individuals can only rarely influence this value, the person pursuing this goal is not only dependent but also powerless. In other words, they can only try to achieve their goal within a framework of values and rules determined by another, more powerful force (society). Furthermore, the inanimate nature of money individualises this goal, and for this reason it cannot provide long-term social benefit. If someone earns money to do good for society, then their goal is not money but something else. When we look at the goal of a happy marriage, we are dealing with a more valuable goal. From a conceptual perspective, in marriage we are bound to a single other individual, and therefore we are not powerless in our pursuit of this goal. There is only one person who can influence us, or a small number of people if we also count the family context. Moreover, there are factors that extend beyond material concerns. Accompanying each other through life's stories records our experiences in our memory more distinctly and allows us to perceive this life more vividly. Furthermore, by starting a family, we ensure the continuity of our species, which is our most fundamental instinct. By comparing these two examples, we understood that there is a qualitative hierarchy among goals. The more qualitative our goals are, the more we develop as human beings and the more important a role we assume in life. From this we can conclude that when our personal and social goals are of high quality, our lifestyle becomes more effective, productive and valuable.

# Üst Düzey Hedefi: Gerçek Bilgi Üretimi

All of this also means that there exists a most qualified objective. We must find this objective not according to our personal views but according to conceptual logic. It must be an objective that is independent of all other concepts, does not lose meaning even when pursued over a long time, and has personal and social value. Money and love require the existence of other people. Money loses value as it increases, and love diminishes as distance grows between people. These are only small examples, but many concepts have similar weak points. There is a single concept that carries all these qualities, and it must form our individual and social objectives: genuine knowledge production. Everyone has a special talent. This talent is something that arises from our biological structure. While our physical and mental makeup may not be effective in some areas, we have an inclination towards certain fields, and this is our special talent. When we find and develop our special talent, we produce genuine knowledge. One person's talent may lie in science, another's in music, and yet another's in craftsmanship. Finding our talent, developing it, and reaching conclusions through it develops our personality, and for this we need neither help from others nor does its meaning diminish. At the same time, we benefit society because in our own field we can always contribute a little more than those without aptitude in it, thus advancing that field. Genuine knowledge production is superior to all other objectives.

When we apply this to society, it becomes clearer how elevated a goal genuine knowledge production truly is. When a society aims for genuine knowledge production, the entire structure and focus of that society orients towards developing the fields in which it has aptitude. Everyone within society will seek an order that allows them to discover and develop their own abilities, and politics must fulfil this role. In building such an order, we will also achieve all other subordinate goals such as money, love, fame, comfort and peace. Genuine knowledge production certainly requires material resources, but in advanced social structures these are not viewed as ends in themselves. They are things that naturally occur alongside the path of genuine knowledge production. Thus society will achieve both today's objectives and more important, higher-level goals.

Olası Sorunlar

People generally think in the short term and are influenced by these limited perspectives. Comfort is the foundation of this thinking. Usually, between two options, the path that provides a response more comfortably or in a shorter time is preferred – even if the goals are very high. Of course, this leads to failure because achieving quality goals requires effort, difficulty and patience. Since genuine knowledge production is the most quality goal we can focus on, progressing along this path is quite difficult. In return for this difficulty comes a unique sense of completion, social success and progress, and the deepest sense of happiness. Because it is a more comprehensive and layered path and its results are more valuable, genuine knowledge production does not yield an apparent result despite being difficult in the short term. The quality results we mentioned emerge in the long term but are more sustainable. This is why most people cannot reach this point, because they shape their decisions around short-term desires. Genuine knowledge production does not appeal to people accustomed to lower-level goals; in fact, because they cannot predict the outcome, it seems like oppression. Besides, genuine knowledge production is something that must be done without expecting a return, and this expectation of return is generally found in those with material goals. It is also evident from this why genuine knowledge production struggles to become widespread in society. The general public, which already avoids difficulty, expects at least a tangible result when faced with difficulty. Although genuine knowledge production does not constitute a negative difficulty, it requires extreme diligence and focus. Advancing in the field of our talent means constantly developing our craft, failing, learning and making extraordinary effort. Although the result of this path is every kind of success, because we cannot vividly animate success in a tangible way, it does not appeal to many people. Furthermore, there is a social tendency to proceed along the easier path and be content with lower-level happiness from lower-quality goals. Additionally, there are elements that benefit from the contemporary order. When we transition from low-quality goals to genuine knowledge production, those who currently have many material resources will already oppose this change for fear of losing them. Moreover, by using their material power, they have the ability to both prevent this change and ensure that society focuses even more on unqualified goals.

Haliyle toplum olarak gerçek bilgi üretimini hedeflemek çok zordur. Bu ne kadar doğruysa da günümüzün siyasi ve iktisadi düzenler bize düşük nitelikli hedefleri kovalamaya itiyor. Elbette insanın genel olarak rahatlığa bir eğilimi var, fakat düzenimizin insanları neyle ödüllendirdiğiyle toplumun hedeflerini de yönetebilir. Mesela günümüzün iktisadi yapılarında maddi bolluk çok saygınlık ve hayatımızı şekillendirme imkânı kazandırıyor. Eğer yapılar insanları daha fazla gerçek bilgi üretimi üzerinden ödüllendirse ve yasalar da o şekilde olursa, toplumun da daha nitelikli hedeflere doğru ilerleyecektir. Yani biz buradan çağdaş düzenlerimizden yola çıkarak hedeflerimizi siyasetten geliştirebiliriz, çünkü halkın bunu başlatması için herhangi bir yapısal dürtü yok. İçsel değişim ne kadar tercih edilirse de insanların anlayışlarını aşan ve olağanüstü çaba gerektiren bir hedef için rahat ve alışık oldukları davranış biçimlerini değiştirmelerini beklemek gerçekçi olmayacaktır. En verimli yol hedeflerimizi siyasi alanda değiştirmek olacaktır. Eğer siyasette para, güç, din ve ideoloji gibi kısıtlayıcı hedeflere sırtımızı dönüp ve yapılarımızı gerçek bilgi üretime doğru yöneltirsek toplum da bu yoldan gidecektir. Aynı zamanda daha çalışkan oluruz ve bireyler olarak tahmin edemediğimiz kadar gelişiriz. Elbette bireysel düzeyde siyaseti beklemek zorunda değiliz, fakat ciddi anlamda toplumsal bir değişikliği başarmak için siyasetin hedeflerimi geliştirme konusunda ilk adımı atması daha verimli olacaktır.